Kopiowanie UITableViewCell

Myślę, że radzenie sobie z komórki tabeli mogą być używane razem z mechanizmem zdejmującą z kolejki, która pozwoli na stworzenie jednej komórki czasu (od stalówki lub programowo lub coraz to ładowany automatycznie z innych stalówki i łączącą jako ujście w IB), a następnie sklonować go lub dequeue go kiedy był potrzebny.

UITableViewCell nie jest zgodny z protokołem NSCopying, ale obsługuje kluczykiem archiwizację / mechanizm dearchiwizacja, dzięki czemu może być stosowany do klonowania.

„W oparciu o odpowiedź ? Jak powielić UIButton w Objective C ” moja metoda dane źródło delegat wygląda następująco:

- (UITableViewCell *)tableView:(UITableView *)tableView cellForRowAtIndexPath:(NSIndexPath *)indexPath {
    static NSString *CellID = @"CellIdentifier";
    UITableViewCell *cell = [tableView dequeueReusableCellWithIdentifier:CellID];

    if (!cell) {
        NSData *archivedData = [NSKeyedArchiver archivedDataWithRootObject:self.tableViewCell];
        cell = [NSKeyedUnarchiver unarchiveObjectWithData:archivedData];
    }

    // ... config ...

    return cell;
}

A w moim przypadku self.tableViewCell jest komórka, która została załadowana raz od stalówki plik widoku za.

Nie testowane co będzie szybciej: „archiwum + Zdezarchiwizuj” sklonować lub „plik stalówka obciążenie + Zdezarchiwizuj”, który ramy będą robić w przypadku -loadNibNamed Właściciel: opcje: użyłem tej metody tylko ze względów wygody, ale duże szanse, że operacja pamięć vs działania pliku będzie szybsze.

EDIT: To nie wydaje się tak proste jak się wydawało na początku. Jak UIImage nie jest zgodny z NSCoding komórki ze skonfigurowanych UIImageViews nie może być po prostu kopiowane bez dodatkowego kodu. Tak, kopiując cały obraz na pewno nie jest to dobra praktyka, okrzyki Apple za wskazanie tego.

Nie dumny z tego rozwiązania, ale działa z maksymalną liczbą możliwych powiązań IB:

Interfejs (AlbumTableViewCell to podklasa UITableViewCell których wystąpienie jest określona w pliku XIB AlbumViewController'S):

@interface AlbumsViewController : UITableViewController {
    IBOutlet AlbumTableViewCell *tableViewCellTrack;
}

@property (nonatomic, retain) AlbumTableViewCell *tableViewCellTrack;

Wdrożenie (Zdezarchiwizuj / archiwum tworzy kopię / klonów komórce widoku tabeli):

@implementation AlbumsViewController

@synthesize tableViewCellTrack;

- (UITableViewCell *)tableView:(UITableView *)tableView cellForRowAtIndexPath:(NSIndexPath *)indexPath {
    AlbumTableViewCell *cell = (AlbumTableViewCell *)[tableView dequeueReusableCellWithIdentifier: @"AlbumCell"];

    if (cell == nil) {
        AlbumsViewController *albumsViewController = [[[AlbumsViewController alloc] init] autorelease];
        [[NSBundle mainBundle] loadNibNamed: @"AlbumsViewController" owner: albumsViewController options: nil];

        cell = albumsViewController.tableViewCellTrack;
    }

    cell.labelTitle.text = ...;
    cell.labelArtist.text = ...;

    return cell;
}

Cóż, nie jestem pewien, dlaczego wszystkie tutoriale tam nie precyzuje tego kroku.

Podczas korzystania swój własny UITableViewCell od końcówki piszącej, nazywając dequeueReusableCellWithIdentifier nie wystarczy. Trzeba określić „identyfikator” w IB, tylko dla niego w Table View sekcji zakładki komórkowych.

Następnie upewnij się, że identyfikator można umieścić w IB jest taki sam jak identyfikator używanego do dequeueReusableCellWithIdentifier.

Oto ona w Swift

func tableView(tableView: UITableView, cellForRowAtIndexPath indexPath: NSIndexPath) -> UITableViewCell {

    var cell : UITableViewCell?
    let cellId = String(format: "Cell%d", indexPath.row)
    cell = alertTable!.dequeueReusableCellWithIdentifier(cellId) as! UITableViewCell?

    if cell == nil {
        let archivedData = NSKeyedArchiver.archivedDataWithRootObject(masterTableCell!)
        cell = NSKeyedUnarchiver.unarchiveObjectWithData(archivedData) as! UITableViewCell?
    }

    // do some stuff

    return cell!
}